Dzięki bro, dobrze słyszeć. Chociaż nie łatwo się poruszać w tej tematyce i nie zwariować. Trzeba dawkować informacje i samemu sporo testować.

Dzięki wielkie! Nikt nie jest robotem, odpalają się pewne mechanizmy mimowolnie. Można być bykiem 100 kg, chodzić na MMA i szlifować dziennie Social Skille na innych dziewczynach, a i tak to się będzie odpalać. To jest całkowicie normalne i trzeba sobie na to pozwolić. Nie wolno sobie dopierdalać w stylu „jeeezu, znowu się wkręcam w nowo poznaną laskę, ale ze mnie pizda” trzeba to zamienić na -> „znowu się wkręcam, biologia działa mocno, muszę ostudzić emocje i nie puszczać kierownicy”.

Człowiek dużo rzeczy łapie z czasem, dojrzałość emocjonalna wzrasta z wiekiem (przynajmniej dobrze jak tak jest :D). Dla mnie kilka lat temu te emocje, które się pojawiały były kompletnie poza kontrolą, nie wiedziałem dlaczego tak się dzieje i co mogę z tym zrobić (to może też mieć przełożenie na stare wpisy). Teraz studzę emocje, przypominam sobie, jak czasami pozwoliłem na to by jakaś relacja mnie rozjechała walcem i przez tygodnie musiałem wracać do życia. Rachunek zysków i strat – chcę tak znowu skończyć? Nie. Dlatego muszę podjąć pewne kroki, żeby tak się nie stało. Tak jak ze sparzeniem się gorącym garnkiem. Raz możesz się sparzyć, drugi raz też, ale jeśli robisz to cały czas i nie próbujesz przeciwdziałać, to jest to już głupota.

Dzięki i pozdrowienia.

„Mimo dużego powodzenia i dostatku z kobietami sam się czasami łapię na tym, co wyżej. Nikt nie jest robotem. Ale gdy tylko to się dzieje, zaczynam studzić emocje” – dobrze jest czasem przeczytać takie zdania, pokazuje to, że każdy jest człowiekiem i nawet mimo wielu lat działania w temacie pewne rzeczy cały czas w nas zostają i nieważne kim się jest, każdy musi się z nimi zmagać. Wszystko polega na tym żeby je maksymalnie wyciszyć a nie dążyć do magicznego momentu gdy one nagle znikną, czego można było czasami odnieść wrażenie (a przynajmniej ja takie odnosiłem) porównując do wpisów z przed lat na tym blogu.

Na bardzo duży plus również przedstawienie na samym początku, wydawałoby się, „idealnego podejścia” a następnie wytłumaczenie dlaczego to o dziwo nie tędy droga – pozwala to poukładać wszystko w głowie tam gdzie być powinno.

O samej treści artykułu nie ma co mówić bo temat został wyczerpany tym wpisem. Dzięki!