Postanowiłem napisać ten wpis, ponieważ zauważam, że sporo osób patrzy w otchłań i ta otchłań zaczęła patrzeć na nich. Przez co jest brak akcji, brak wyników, wieczne analizy, a co za tym idzie – brak życia.

I piszecie mi: „Dawid, bo Ty piszesz, żeby robić looksmaxing, a ja np. jeszcze nie mam six packa i na razie nie podchodzę”.

Przypominam, że mamy kwiecień, więc jesteśmy na ostatniej prostej – Road to Wrestlemania, a mówiąc naszym językiem: Road to Summer 2026.

A tam, w tym ciepłym czasie, czeka na Was być może jakaś impreza Project X tier. Być może czeka na Was przygoda z ładną studentką, która akurat przyjechała do Krakowa do rodziny. Być może czeka na Was melanż w pizdę, w kosmos wyjebany.

Ale jak powiedział Jordan Belfort grany przez DiCaprio w „Wilku” – nic z tych rzeczy się nie wydarzy, jeśli nie podniesiecie słuchawek i nie zaczniecie dzwonić.

Fora, looksmax, resentyment i analogia do sprzedaży

A resentyment wjeżdża coraz mocniej.

Czytasz te fora i te smutasy, że już nie warto, że rynek się zjebał. Czytasz, że kto podchodzi do dziewczyn, to jest wariatem, bo to nie działa, że to tylko jestermaxxing. Albo że najpierw trzeba dopierdolić teścia i wyglądać jak Pudzian, bo inaczej nie ma sensu.

Tak jak już wiele razy mówiłem – wygląd ma znaczenie. Znacie moje podejście. Każdy, kto uważa, że wygląd nie ma znaczenia, jest ignorantem – bo ma.

Przytaczałem przykład z piłkarzem wielokrotnie. Piłkarz dobrze wyszkolony technicznie ma większy procent szans, że jego strzał na bramkę zakończy się golem. Przykład: co ładuje Vitinha, a jak radzi sobie z tym fragmentem gry np. Jan Betoniarek.

Chłop, co wygląda dobrze, tyra na siłce, dba o twarz, zna się na looksmaxie, ładnie się ubiera – ma większe szanse, że przeleci Anię z Gdyni, lat 22, która chce przeżyć American Pie Summer, aniżeli typ, co siedzi przez 365 dni w roku przed komputerem, ubiera się jak NPC, nie był nigdy na siłce i nie wie, za jakie sznurki pociągnąć, żeby jego twarz wyglądała lepiej.

Wygląd pomaga, dlatego trzeba go podkręcać

No panowie, zgodzimy się chyba z tym wszyscy? To naprawdę jest oczywiste.

I na to nie trzeba się obrażać – z tym trzeba dealować. Bo Ty już to wiesz i teraz albo się tym katujesz jak ofiara, albo podkręcasz co możesz w zakresie swoich możliwości czasowych/finansowych i idziesz na boisko grać w piłkę.

Dlatego cisnę – róbcie wygląd, pakujcie w looksmax, bo będziecie częściej dzięki temu strzelali gole. To jest naprawdę proste. Tu nie ma filozofii.

Jeśli nie ciśniecie wyglądu przynajmniej w jakimś stopniu, to jest tak, jakbyście chcieli jechać Ferrari na ręcznym i dziwili się, że jakoś tak ciężko to idzie.

„Dobra Dawid, ale ja mam 165 centymetrów wzrostu i przegrałem życie. W klubach nie mam szans ani nigdzie”.

Wieczny redpill rage – czyli wiedza, która już Ci nic nie daje

A teraz przejdźmy do konkretów – zakładając, że to, co wyżej odnośnie wyglądu, jest już zrozumiałe.

Ponieważ z resentymentu, poddania się i analizowania rynku w nieskończoność – nikt jeszcze żadnych dziewczyn nie poznał i nie cieszył się życiem.

Naprawdę polecam odstawić na jakiś czas ciągłe czytanie forów o podrywie, looksmax.org, redpilla, oglądanie jak YouTuber X po raz setny mówi dokładnie to samo.

„Ale Dawid, to prawda, jest w tym coś!”

Dobrze – i co dalej?

Bo ja też wiem, że w redpillu jest sporo prawdy. Wiem też, że system nie jest sprawiedliwy. Wiem, że na wejściu ładna kobieta ma więcej atencji niż nawet atrakcyjny facet.

No i co mam zrobić, powiedz?

Mam czytać o tym codziennie i się tym karmić? I co mi da, że przeczytam po raz tysięczny, że hipergamia jest wyjebana w kosmos? Co mi da, że po raz dziewięćsetny obejrzę filmik: „kryzys relacji, nie warto już działać, epidemia singli, koniec!”?

No dobrze – jest jakieś zjawisko, są jakieś trendy i… co ja mam zrobić z tą wiedzą?

Nie masz na to wpływu

Bo to jest tak samo jak idę do dziadka i on mi mówi:

„Kurwa Dawidku! Widziałeś, co się dzieje?!”
Ja mówię: „Nie, a co się dzieje?”
„WOJNA III ŚWIATOWA WISI W POWIETRZU. JEST ROZPIERDOL, TRUMP ZAATAKOWAŁ IRAN, WSZYSCY DO WOJSKA PÓJDZIECIE”.

Łooo panie, no faktycznie.

Nie mam na to wpływu. Będzie, to będzie – co ja mogę z tym zrobić?

Nie karmię się tym.

Skup się na swoim podwórku

Ja już wiem wszystko o redpillu, trendach, looksmaxie. Kolejne artykuły nic mi już nie dadzą. To marnowanie energii i czasu.

Skupiam się zatem na tym, nad czym mam jakąś kontrolę.

Czyli dbam dalej o siebie, staram się wyglądać dobrze, buduję swoje projekty, poznaję laski i tyle.

I ja w codziennych interakcjach naprawdę nie widzę tego czarnowidztwa z internetów.

Deal with it.

Po tym wstępnym kazaniu kilka tipów na to, jak mieć opcje, jak mieć fajne wakacje.

Musisz mieć lejek, żeby mieć opcje

IInaczej się nie da.

Nie masz lejka? Nie masz opcji. Musisz aktywnie poznawać kobiety, żeby mieć opcje.

Słyszę te pitolenie na TikToku:
„ojej, ale ciężko w tych czasach, chlip, bo nie da się już nikogo poznać, chlip, bo ja idę do pracy, potem na siłownię i do domu, gram na PlayStation i powiedzcie mi, gdzie mam poznać jakieś laski?”

Ty, no nie wiem – może na ulicy? Może w supermarkecie? Może w parku? Może na zajęciach pilates? Może kurwa… wszędzie?

Tylko jeśli Ty idziesz do pracy, patrząc się przed siebie, nie patrzysz na nikogo przechodzącego obok, potem od razu kierunek siłownia, trening, między przerwami telefon i powrót na chatę – to faktycznie…

To nie jest system, który będzie Ci generował jakieś opcje. Może raz na ruski rok coś wpadnie, ale to naprawdę słaby system.

Więc jak z tym lejkiem? Powiem Ci, jak ja to robię, bo traktuję to jak system. Sprzedaż, sport – nazwij jak chcesz.

Na pewno nie jest to „bajka romantyczna”, tylko bliżej temu do systemu sprzedaży.

Cold approaching

Dla mnie nadal najfajniejsze.

ROI słabe – to fakt, bo brak kontekstu zawsze będzie miał słabe ROI. Ale najlepszy sposób – poznajesz dokładnie takie laski, jak chcesz, rozwijasz mega pewność siebie. IMO nie ma nic wyżej, co możesz robić – to jest peak pewności siebie: podchodzić na trzeźwo, w codziennych sytuacjach do fajnych dziewczyn.

1% typów robi to regularnie. Masz kosmiczną przewagę + jeśli wyglądasz dobrze, tym bardziej.

Ustalam jednak system – robię w ciągu tygodnia przynajmniej 2 podejścia dziennie. Jeśli się da – czasami 3, 4, a czasami 5.

To daje, zakładając 3 podejścia dziennie od pn-pt → 15 podejść tygodniowo, 60 podejść miesięcznie.

Z tego lejka zawsze coś wpada. To nie jest romantyczne, ale to nie ma być romantyczne – to ma działać.

Tinder i portale randkowe

Side hustle. Nigdy to nie powinna być main game.

Nigdy też na Tinderach nie miałem tak fajnych dziewczyn, jak mam dzięki cold approaching. Nie wiem dlaczego – po prostu.

Jak coś wpada – fajnie, pociągnij interakcję, szybko ciśnij na spotkanie. To może być dodatkowy lejek uzupełniający.

Night game

Kluby i gra nocna.

Fajna sprawa – nawet jeśli nie lubisz tańczyć, masz miejsca do poznania dziewczyn z gadki:

• przed klubem
• na papierosie
• w przedsionku
• przy barze

Przez grę nocną rozumiem wszystko, co wiąże się z możliwością podrywu w nocy – czyli przenosisz się z klubu do innego, idziesz na shota do baru obok, idziesz do pubu – jesteś dynamiczny.

Nigdy nie wiesz, gdzie akurat coś wpadnie.

A teraz kilka dodatkowych informacji – dlaczego to działa i dlaczego to ma sens długofalowo.

Efekt skali — czyli przestajesz liczyć na cud

Największy problem większości gości jest taki, że oni grają w tę grę jak w totka.

Jedno podejście → brak efektu → „to nie działa”.

No kurwa, nie działa – bo to nie jest system jednorazowy.

To działa jak sprzedaż, jak siłownia, jak biznes. Nie robisz jednego telefonu i nie masz dealu. Nie robisz jednego treningu i nie masz formy.

Robisz dużo powtórzeń. (Tylko żeby było jasne – nie chodzi o wielkie łowy i spamowanie podejściami. Spontanicznie gdy akurat idziesz z pracy, na siłownię – wtedy po prostu wplatasz podejście w swój dzień naturalnie).

I teraz magia:

• 2 podejścia dziennie (pn-pt) w drodze na siłkę / z pracy → 40 miesięcznie
• 3 takie podejścia dziennie → ~60 miesięcznie

Z tego:

• część będzie neutralna
• część będzie słaba
• ale zawsze coś siądzie

Nie dlatego, że jesteś wybitny. Tylko dlatego, że grasz w grę statystyczną.

I nagle przestajesz myśleć:

„czy ta jedna się uda”

A zaczynasz:

„ile dziś zrobiłem ruchów do przodu”

To jest ogromna zmiana mentalna. Bo przestajesz potrzebować konkretnej dziewczyny. Masz system, który generuje kolejne.

Chcesz zwiększyć ilość kobiet w swoim życiu i nauczyć się poznawać dziewczyny gdziekolwiek jesteś? Ten poradnik jest dla Ciebie! Dzięki niemu:

– zaczniesz wreszcie nawiązywać nowe znajomości, niezależnie od miejsca,
– poprawisz swoją atrakcyjność mentalną,
– dostaniesz tipy na poprawę atrakcyjności fizycznej,
– zwiększysz ilość swoich randek nawet o 50%.

KUP TERAZ

Desensytyzacja – czyli przestaje Cię to ruszać

Na początku każdy się spina.

Serce bije, głowa mieli:

• „co powiedzieć”
• „czy to ma sens”
• „czy ona mnie wyśmieje”

I dlatego większość nie robi NIC.

Ale jest coś, co rozwala ten problem kompletnie: powtarzalność.

Po:

• 10 podejściach – dalej stres
• 30 – trochę mniej
• 50 – zaczyna być normalnie
• 100 – masz wyjebane

I to nie jest żadna „technika podrywu”. To jest czysta psychologia.

Twój mózg przestaje traktować to jako zagrożenie. Jak zaczynałem byłem przerażony kogoś zagadnąć. Potem podnosiłem poprzeczkę aż w końcu zacząłem podchodzić do ładnych dziewczyn. Mózg się znieczulił.

To już nie jest:

„o kurwa sytuacja życia i śmierci”

Tylko:

„a, kolejna interakcja”

I teraz najlepsze: wtedy zaczynasz być naturalny. Nie dlatego, że się nauczyłeś tekstów. Tylko dlatego, że przestałeś się bać.

A to jest największy gamechanger.

Momentum – czyli nagle wszystko zaczyna iść

To jest moment, którego większość ludzi nigdy nie doświadcza, bo odpadają wcześniej.

Na początku:

• nic nie idzie
• zero efektów
• opór
• frustracja

Ale jeśli ciśniesz dalej, to w pewnym momencie coś się zmienia. Łapiesz rytm.

• jedno podejście wychodzi dobrze
• następne jeszcze lepiej
• nagle ktoś odpisuje
• wpada spotkanie
• potem kolejne

I zaczyna się efekt kuli śnieżnej.

Masz więcej pewności siebie → działasz więcej → masz więcej efektów → jeszcze więcej pewności.

To się nakręca. I teraz ważne – momentum nie pojawia się na starcie

Nie ma: „zacznę i od razu będzie ogień”. Nie.

Najpierw jest:

• tarcie
• chaos
• brak wyników

Ale jak przez to przejdziesz, to nagle – gra zaczyna być po Twojej stronie: I wtedy to już nie jest zmuszanie się.

To zaczyna być naturalne. Byłem, sprawdziłem, widziałem – to nie jest teoria z czapki, tak to działa.

Działanie > myślenie i analizowanie rynku

To, czego najbardziej potrzebujesz, jeśli utknąłeś w wiecznej pętli doomscrollingu, redpill rage i czytania o zajebistych „technikach” uwodzenia PUA – to po prostu DZIAŁANIE.

Działanie ucina myślenie.

Ty już prawdopodobnie wiesz wszystko, co potrzebujesz. Serio.

Jeśli siedzisz w tych tematach, forach – wiesz już wystarczająco dużo. Reszta tylko przegrzewa Ci mózg.

Dlatego apeluję – zamknij pizdę, grinduj wygląd na tyle, na ile możesz, i DZIAŁAJ.

Nie musisz działać idealnie.
Masz po prostu próbować.

Często nie wyjdzie i tak ma być – tonuj oczekiwania

Ja też mam cringe interakcje.
Też mi nie wychodzi.
Też jestem ghostowany.

Takie są zasady tej gry i tych czasów. Tego nie zmienimy.

Ale jeśli masz system, to rozumiesz, że tak to wygląda.

To nie jest błąd, że większość fajnych dziewczyn, do których podejdziesz, nie spotka się z Tobą.

To właśnie tak ma być.

Postaraj się ustawić taki mindset, żeby nie traktować tego jak testu Twojej wartości.

Nie:

„czy ja się nadaję?”

Tylko:

„sprawdzę, co się stanie”

Podsumowanie

To jest mindset, który staram się ustawiać zawsze.

Solo trip do Pragi i mam wątpliwości?
Pojadę i zobaczę, co się stanie.

Fajna dziewczyna przeszła obok w trakcie dnia?
Podejdę i zobaczę, co się wydarzy.

Może nic.
Może coś.
Może tylko krótka gadka i trening skilla.
Może fajna znajomość.

Sprawdź.

A te wszystkie treści o kryzysie relacji, o tym że faceci do dupy, że rynek, że hipergamia – bądź ponad to.

Wiesz o tym? Dobrze.

Ale nie pozwól, żeby coś takiego zatrzymało Cię w budowaniu własnego imperium.

Bo to jest właśnie różnica.

Jedni siedzą i analizują, jak bardzo wszystko jest przejebane.
Drudzy wychodzą i POMIMO TEGO – biorą z tego świata tyle ile mogą.

W 2026 stań się swoim własnym odpowiednikiem Aleksandra Wielkiego.

Artykuł Jak nie spierdolić tych wakacji (i wrócić do gry w 2026) pochodzi z serwisu Męski blog - Relacje DM - blog dla mężczyzn | DAVID-DURDEN.pl.

Ewoluujmy, niech stanie się to, co ma się stać

Nie znam zbyt wielu ludzi, którzy naprawdę żyją i podejmują rękawicę, którą rzuca im życie. Szczególnie ludzi młodych. To oni powinni mieć tę energię, ryzykować, próbować, atakować i rywalizować. Jednak wszechobecny dobrobyt to coś, co mydli oczy bardziej niż cokolwiek innego. W tym świecie nie musisz już tak naprawdę nic. Jeśli nie będziesz wykorzystywał swojego potencjału, to nic się nie stanie – nadal będziesz miał co jeść i pić. Nie musisz tego robić, możesz tkwić w strefie komfortu do końca życia i nic się nie wydarzy poza tym, że nigdy tak naprawdę nie będziesz żył.

Strach jest największym wrogiem każdego człowieka. Jeśli za każdym razem, gdy chciałeś zrobić coś, co wykraczało poza „normy”, coś, czego pragnąłeś i czułeś, że powinieneś to zrobić, ale tego nie zrobiłeś – strach wygrał. Nazywam to „self sabotage”. Bo wiesz, podszedłbym do tej dziewczyny, która mi się spodobała, ale nie no nie wypada. Lepiej pozwolić innym decydować za Ciebie i żyć według utartych schematów. Lepiej wrócić do pustego mieszkania, odpalić PlayStation i otworzyć piwo, niż spróbować podjąć akcję.

Jak przestać się bać i zacząć żyć?

I nie chodzi o rezultat. Chodzi o to, że zawsze lepiej spróbować i dostać w pysk, niż nie spróbować wcale i zastanawiać się – co gdyby. Cmentarze pełne są niewykorzystanego potencjału. Pod ziemią leżą genialni muzycy, którzy nigdy nie odważyli się wyjść ze swoją twórczością do innych, genialni wynalazcy, którzy nigdy nie pokazali swoich pomysłów światu. I to wszystko przepadło jak kamień w wodę. Niepowtarzalna szansa, bo jak inaczej nazwać to, że tutaj w ogóle jesteś? Tak ogromna szansa i tak bardzo zmarnowana. Wręcz przerażająca powinna być dla Ciebie myśl, że Twój potencjał zgnije pod ziemią.

No tak, odrzucenie jest takie okropne. Gdyby odrzucenie do serca brał sobie Syvester Stallone – dziś nie byłoby na świecie serii Rocky. Gdyby zrobili to Beatlesi, dziś nie słuchałbyś Let it Be. Gdyby Sanah zrezygnowała z muzyki po kilku odmowach na przesłuchaniach do talent show, dziś nie wkurwiałbyś się, słuchając jej w radiu 🙂

Jest w Fight Club scena, gdzie Tyler postanawia rekrutować ludzi do Project Mayhem. Jednak nie wie, kto jest faktycznie silny, a kto słaby. A Tyler chce mieć w ekipie twarde charaktery, które po odmowie nie popłaczą się i nie pójdą do mamy. Dlatego na początku robi wszystko, aby zniechęcić kandydatów. Obraża ich, bije ich grabiami – słabi od razu uciekają, a silni mają to w dupie, bo wiedzą czego chcą i są gotowi to znieść.

Raz spróbowałem i się poddałem

Dlatego zawsze jak czytam fora i wpisy od facetów, którzy raz czegoś spróbowali i się poddali i wyciągają daleko idące wnioski – „nie warto tego robić, sprawdziłem – raz spróbowałem” – to się uśmiecham pod nosem, bo to nie świadczy o silnym charakterze. Dziewczyna nie podała Ci numeru po podejściu na ulicy? Ojej, naprawdę okropne, szkoda, że to była jedyna dziewczyna na świecie. Podszedłem w życiu do tylu dziewczyn, że w dużym stopniu już mi to wisi. Tyle razy miałem sytuację, że średnia z wyglądu dziewczyna nie podała mi numeru, a za 5 minut podszedłem do dziewczyny, o której myślałem „cholera, to chyba za wysoki poziom” i dostałem numer i poszliśmy na randkę.

Tylko po prostu biorę to na klatę, ja wiem, że to proces. Na siłownię też idziesz raz i jak nie ma efektów, to odpuszczasz? Zapamiętaj jedno – świat należy do ODWAŻNYCH. Dla ludzi charakternych, zaciskających zęby i powtarzających rutynę. I tak to jest cholernie trudne i czasami bolesne. Takie jest życie stary. Jest brutalne, bolesne i pełne cierpienia.

Czytaj również:

• Kto to jest Chad? Jak nim zostać?
• Jak stać się silnym mężczyzną?
• Co mężczyźni myślą o Tinderze? Opinie

Tego uczą nas filmy

Główny bohater w filmie stawia czoło złu, które go otacza. Nie boi się, wychodzi z ukrycia i idzie walczyć. Na tym opiera się mnóstwo filmów – Harry Potter, Batman i najukochańszy – Fight Club. I to jest świetne przesłanie – staw czoło temu, czego się boisz. Wyjdź naprzeciw, nie ukrywaj się, bo na łożu śmierci i tak się z tym zmierzysz. Przestań się bać i zacznij walczyć.

Harry Potter jest świetny przykładem. Harry i jego przyjaciele ciągle wychodzą złu na przeciw – nie uciekają – patrzą strachowi prosto w oczy. To, czego najbardziej potrzebujesz, jest najczęściej ukryte tam, gdzie za żadne skarby nie chcesz tego szukać. I oni cały czas to robią – idą tam, gdzie nie powinni, ale wiedzą, że muszą. Tak jest, gdy wchodzą do działu ksiąg zakazanych, idą na piętro z trzygłowym psem, wchodzą do jaskini z pająkami czy do Komnaty Tajemnic. Ten proces powtarza się na okrągło. Przełóż to na swoje życie.

Ja to przekładam tak. Mam w sobie jakieś talenty i potencjały, których za nich nie chce mi się wykorzystywać. Wiesz, myślę czasami „dużo już zrobiłem, może wystarczy?”. Ale wiem, że to lenistwo. Dlatego, gdy widzę dziewczynę, która mi się spodobała – podchodzę do niej. Walczę ze strachem, patrzę mu w oczy i mówię „ja tu jestem kozakiem, ja tutaj rządzę – i nawet jak nie wyjdzie, to wygrałem, bo żyję po swojemu”. Jak od dziecka chciałem tworzyć muzykę, ale myślałem sobie „to nie dla mnie” – tak teraz nastawiłem największą część energii na jej tworzenie, na zdobywanie kontaktów – to jest coś, co muszę zrobić. Wiem o tym i robię to – wchodzę do jaskini z pająkami. I nastawiłem tak swoje życie, że dziennie wchodzę do tych jaskiń z pająkami. Dlaczego? Bo to mnie najbardziej rozwija. Bo to jest trudne – wymaga odwagi, silnej woli, wiary w siebie – i tak, to właśnie to powinienem robić.

Przestań być perfekcyjny

Nie dąż do perfekcji, odrzuć perfekcję – zacznij robić rzeczy chujowo. Rób coś źle, śmiesznie – bo tak zwykle robisz to, co robisz za pierwszym razem. Gdybym tutaj wstawił mój śpiew i grę na gitarze z czasów technikum, to każdy by mnie wyśmiał. Mam takie pliki na komputerze – grałem okropnie, śpiewałem okropnie – a w tym roku wydaję singla, swoją pierwszą płytę – zdobyłem świetne kontakty, uczę się śpiewać pod okiem profesjonalistów. Ale to trwało miesiącami, latami – kiedy robiłem coś ciągle, do porzygu. Niech Cię nie zmyli końcowy rezultat – który jest efektem miesięcy, lat – pracy. Możesz spojrzeć na kogoś i pomyśleć – cholera, on to jest odważny i dobry z kobietami. Ale nie wiesz, z jakiego dna ten ktoś zaczynał, przez jakie mroczne miejsca musiał się przeczołgać, żeby teraz być tu, gdzie jest.

Dlatego, jeśli jest tam, gdzieś coś, co zawsze chciałeś robić, ale zamknąłeś to na „strychu” – wróć tam i zacznij to robić. To twój sens życia, twoje paliwo, rozwój. Czas się nie zatrzyma, dlatego zacznij częściej mówić sobie „pierdolić to, mam to gdzieś”. Co mówią ludzie, rodzina, co myśli ksiądz, a co myśli sąsiadka – pierdol to. A co pomyślą, jak podejdę do tej blondynki – pierdol co pomyślą. A co powiedzą, jak zacznę robić patent żeglarski – pierdol co powiedzą. Największy respekt mamy do tych, którzy dostają wpierdol od życia i wstają, zapalają fajkę i patrzą mu prosto w oczy. Nie do tych, którzy dostają wpierdol i się poddają.

Yipee-ki-yay, motherfucker.

Artykuł Pie*dol to pochodzi z serwisu Męski blog - Relacje DM - blog dla mężczyzn | DAVID-DURDEN.pl.

Statystyki dotyczące bloga

Dodane wpisy na bloga w 2019 roku: 56

Wpisów w roku 2019 pojawiało się niewiele, a było to spowodowane tym, że rozwijałem inne projekty. Doba trwa tylko 24 godziny i niestety w pewnym momencie regularne dodawanie artykułów stało się niemożliwe. Oczywiście mógłbym coś tam napisać na kolanie i wstawić, ale od dawna staram się tego nie robić. Starsze artykuły faktycznie powstawały w taki sposób i jak czytam niektóre z nich, to łapię się za głowę. Przydałoby się porządnie przeredagować i rozwinąć przynajmniej połowę. Warto dodać, że wrzucam od czasu do czasu artykuły ze starszą datą – zwykle są to tematy modowe, które już poruszałem i są uzupełnieniem treści.

Użytkowników unikalnych: +140.000 tyś

Był to najlepszy rok w historii bloga pod względem unikalnych odwiedzin. Warto dodać, że ruch pochodził głównie z wyszukiwarek i innych stron odsyłających. Wykop, który w poprzednim roku był głównym ruchem, tym razem stanowił może 2% wejść – to świetna informacja. 10% odwiedzających, to osoby stale powracające na bloga. Biorąc pod uwagę, że na blogu niewiele się działo w 2019, to wynik bardzo mnie cieszy. W 2020 czas ponownie wziąć się do regularnej i rzetelnej pracy w tym miejscu.

Zrealizowane cele i finansowe lekcje

W poprzednim roku we wpisie 2018 założyłem sobie kilka celów, które chciałem zrealizować. Jak mi poszło? Pierwszy z nich był materialny – Alfa Romeo Brera. Nie zrealizowałem tego celu, ponieważ moje myślenie na przełomie ostatnich 12 miesięcy uległo diametralnej zmianie. Właściwie całkowicie wyeliminowałem ze swojego życia potrzebę posiadania dóbr materialnych, które nie są mi potrzebne. O co chodzi? Zamiast przeznaczać 20 tysięcy na nowy samochód, wolałbym zainwestować te pieniądze w jakiś biznes, a samochód kupiłbym za późniejsze zyski z tego biznesu.

Nadal używam smartfona Iphone 5S i często wiele osób zastanawia się, dlaczego wciąż mam ten telefon, przecież już wyszedł Iphone X. Sytuacja analogiczna jak wyżej. Mój telefon jest sprawny, robi niezłe zdjęcia i pozwala mi załatwiać wszystkie sprawy biznesowe. Dlaczego miałbym go na siłę wymieniać na nowszy model? Robiłbym to dla siebie, czy może dla innych ludzi, aby im zaimponować? Zamiast tego wolę te 3 tysiące zainwestować w coś innego, co przyniesie kiedyś zysk. Uwolnienie się od potrzeby posiadania dóbr materialnych i presji społeczeństwa, jest naprawdę świetną sprawą i sporym krokiem w kierunku wolności. Obecnie jestem uzależniony od inwestowania, a całkowicie odszedłem od konsumpcjonizmu.

Sztuczna presja kosztuje cię najwięcej pieniędzy

Tyler Durden mówi w Fight Club: „Kupujecie rzeczy, których nie potrzebujecie, za pieniądze, których nie macie, by zaimponować ludziom, których nie lubicie”.  I tego nauczyłem się w ubiegłym roku. Teoretycznie wiedziałem o tym, ale to raczej było coś w stylu przedwczesnego oświecenia. Czasami coś niby wiesz, ale żarówka nad twoją głową jeszcze się nie zapaliła. Większość ludzi zarabia pieniądze, potem wydaje je w galeriach handlowych i salonach piękności. I nie byłoby w tym nic złego, gdyby tych ludzi faktycznie było na to stać. Jeśli masz 3 tysiące wypłaty i kupujesz Iphone X za 3 tysiące, to tak naprawdę nie stać cię na niego.

Dokładnie tak samo to wygląda, gdy wydajesz 1/2 wypłaty na bransoletę ze srebra, aby pochwalić się nią na Instagramie. Niedowartościowanie to plaga dzisiejszych czasów. Komu chcesz zaimponować? Byłej, jej nowemu chłopakowi, a może tej, która cię nie chciała? Uważam, że wielkie wieści rozchodzą się same i mają wtedy większą moc. Ja wiem, że ogromny sukces to najlepsza zemsta, ale to ma sens, kiedy odpuszczasz. Jeśli faktycznie wiedzie ci się świetnie, to szybko zaczynasz rozumieć, że nie masz potrzeby informowania o tym całego świata. Po prostu robisz swoje i tyle, tak jak w tym powiedzeniu „pracuj ciężko w ciszy, niech sukces zrobi hałas”.

Podkreślanie statusu to nic złego, jeśli faktycznie go masz

I żeby nie było, uważam, że podkreślanie swojego statusu społecznego nie jest czymś złym. Wręcz przeciwnie, jeśli stać cię na Tag Hauera Monaco Calibre 12, to go kupuj. Jeśli chcesz mieć Penthouse, masz na to pieniądze i taki wydatek niczego nie zmienia – bierz go. Nie ukrywam, że sam lubię markowe rzeczy, marynarki McGregora, whiskey z górnej półki i sportowe samochody. Jednak zgodzimy się raczej, że większość społeczeństwa tego statusu nie ma, nie pracuje nad nim, ale na każdym kroku chce go pokazywać. MJ DeMarco w Fastlane Milionera określił takie osoby w następujący sposób „ludzie o krok od bycia spłukanymi – kupują drogie ciuchy, samochody, aby zaimponować innym, a tak naprawdę to etatowcy na slowlane, których konto świeci pustkami”. Konsumpcjonizm to błędne koło, które prowadzi donikąd. Nie inwestujesz, nie rozwijasz się = stoisz w miejscu.

Cele z roku 2019 – jak mi poszło?

Udało mi się nadal rozwijać bloga, założyłem dwa kanały na YT, na które będę kładł nacisk w 2020. Jak to na początku bywa, materiały pozostawiały trochę do życzenia, ale wnioski wyciągnięte i teraz czas kontynuować ten temat.

Więcej czasu dla siebie? Cóż, tego założenia nie udało się zrealizować, rok 2019 był czasem, w którym pracowałem jeszcze więcej niż w 2018. Udało się natomiast otworzyć sklep dla mężczyzn z kosmetykami do brody i włosów. Cały projekt kosztował mnie mnóstwo czasu, ale obecnie pozostało już prowadzić ten zbudowany statek w odpowiednim kierunku. Myślę, że to był krok milowy w moim rozwoju, który nauczył mnie naprawdę wiele, a kilka lekcji wymieniłem wyżej, pisząc o finansach.

Jeśli chodzi o poradniki, to udało się wydać poradnik dotyczący Tindera, ale wciąż nie pojawiło się Alpha Male. O AM wiele osób pytało mnie już mailowo i chciałbym w 2020 dopiąć ten projekt. Jeśli chodzi o pracę nad sylwetką i stylem, to wytrwałem kolejny rok i mam nadzieję, że to się nie zmieni.

Podsumowanie celów na rok 2019:

• Alfa Brera
• Rozwój bloga, YouTube i innych Social Mediów
• Więcej czasu dla siebie
• Otworzyć sklep dla mężczyzn
• Wydać Alpha Male i poradnik Tindera /
• Nadal pracować nad sylwetką i stylem

Zrozumiałem również, że dążenie do większej władzy jest dla mężczyzny bardzo ważne. Wtedy możesz się do czegoś przydać i inni się z tobą liczą. Uważam również, że władza to największy afrodyzjak i żadne czerwone wina tego nie zmienią. W tym samym momencie należy także pamiętać, że pycha kroczy przed upadkiem. Dlatego trzeba mieć pokorę, bo dziś jesteś królem, a jutro możesz być bezdomnym. Władzę warto mieć żeby być silnym i pomagać słabszym. Nie warto wykorzystywać władzy do zadawania cierpienia innym ludziom.

Cele na rok 2020

Nie zapowiada się, abym w 2020 roku pracował mniej, albo miał więcej wolnego czasu. Jednak w pełni to akceptuję, jest to w pewnym sensie ofiara, poświęcenie dziś dla przyszłości. Takie jest życie, pełne cierpienia i poświęcenia, ale nie przeraża mnie to ani trochę – akceptuję ten fakt i jestem na to gotowy. Poniżej kilka szkiców celów, nie są to wszystkie moje cele, ale takie, którymi chcę się podzielić.

• Więcej czasu dla znajomych – z tym było średnio w roku 2019, dlatego trzeba popracować nad work-life balance.
• Wstawać wcześniej – 8:00 pobudka, trening, a następnie praca.
• Zająć się muzyką – to moja wielka pasja i chciałbym wreszcie mocniej się tym zająć, właściwie to już zacząłem.
• Inwestować w sklep i bloga – wiadomo, dalej rozwijam bloga i sklep, to się nie zmienia.
• Rozwijać kanały na YT – tak jak wyżej.
• Podwoić zarobki.
• Dodawać min. 1 wpis na bloga tygodniowo – zdecydowanie częściej powinny pojawiać się nowe wpisy.

Dodatkowo razem ze znajomymi mamy w planach kilka projektów, na razie są to wstępne plany / rozmowy i zobaczymy, co z tego wyniknie. Manosferę będę rozwijał na własną rękę w przyszłości, aczkolwiek jest pewien pomysł co do tamtego portalu.

Książki, które chcę przeczytać 

Nie ukrywam, że poniższe pozycje to książki polecane często przez profesora Jordana Petersona. Miałem je czytać już dawno temu, ale nie było czasu. W roku 2020 chciałbym czytać o wiele więcej.

Rozwój duchowy, życiowy:

• John Milton – Raj Utracony
• Aleksandr Sołżenicyn – Archipelag GUŁag
• Dante Alighieri – Boska Komedia
• Jordan Peterson – 12 Życiowych Zasad
• Friedrich Nietzsche – Poza Dobrem i Złem
• Aldous Huxley – Nowy Wspaniały Świat

Finanse:

• Robert Kiyosaki – Bogaty Ojciec Biedny Ojciec
• Andrzej Fesnak – Jakie decyzje finansowe podejmują bogaci i dlaczego biedni robią błędy postępując inaczej
• MJ DeMarco – Fastlane Milionera

Fastlane Milionera już przeczytałem, ale chcę sobie wszystko przypomnieć raz jeszcze. Uważam, że to najlepsza książka w tej dziedzinie, która sprawnie łamie kolejne bariery w głowie. Kiyosakiego nie czytałem, ponieważ widziałem różne opinie, w dodatku DeMarco krytykował jego najgłośniejsze dzieło. Teraz z chęcią przeczytam i zobaczymy, o co tam dokładnie chodzi.

Chciałbym też jeszcze raz od deski do deski przerobić wykłady Jordana Petersona o psychologicznym znaczeniu opowieści biblijnych. Nieopisane jest jak wielką wiedzę i wartość wnoszą do życia.

Jeśli sami chcecie podzielić się tym co się udało, nie udało i co jest w planach na 2020 – zapraszam do komentarzy. 

Poprzednie wpisy podsumowujące

Podsumowanie roku 2018

Podsumowanie roku 2017

Podsumowanie roku 2016

Artykuł Podsumowanie roku 2019: kilka życiowych i finansowych lekcji pochodzi z serwisu Męski blog - Relacje DM - blog dla mężczyzn | DAVID-DURDEN.pl.

Nie zawsze robisz to co lubisz, aby osiągnąć cel

Często spotykam się z podejściem, które od razu ma na celu negować wszelkie rady i pomysły, które proponuję w celu rozwiązania problemu / polepszenia sytuacji. Chodzi mniej więcej o to, że ktoś przychodzi i mówi „chciałbym lepiej wyglądać, wiesz, jakaś sylwetka lepsza, niski poziom tłuszczu w organizmie”. Odpowiadam więc, że w takim razie najlepiej będzie kupić karnet na siłownię, a jeśli poziom tłuszczu jest wysoki – to najpierw dobrze trochę pobiegać. Niestety to byłoby zbyt proste, więc druga osoba neguje te rady, twierdząc „nie lubię chodzić na siłownię, nie lubię biegać, ale chciałbym dobrze wyglądać, podobać się kobietom itd”.

Widzisz już, do czego zmierzamy? To trochę tak, jakbym chciał zostać mistrzem UFC, nie trenując sztuk walki. No chcę zostać tym mistrzem, ale nie chce trenować sztuk walki, bo ich nie lubię. Co mam zatem zrobić? To jest równanie od razu skazane na porażkę. Odpowiedź brzmi „jeśli chcesz zostać mistrzem UFC, ale nie masz zamiaru trenować sztuk walki, to nie zostaniesz mistrzem UFC”. I na tym właściwie można by zakończyć ten artykuł, ale pociągniemy to trochę dalej.

Jak najbardziej rozumiem, że nie każdy jest duchem sportu. Niektórzy kochają WF w szkole, a niektórzy go nienawidzą. To dokładnie tak samo, jak, z tym że niektórzy kochają matematykę, a inni jej nienawidzą. Ludzie są różni i to jest świetne. Jednak jeśli chcesz ukończyć szkołę i zdać maturę, to argument „nie lubię matematyki, więc nie będę się jej uczył” nie ma szans powodzenia. Jeśli chcesz zdać maturę, musisz uczyć się matematyki. Chcesz czy nie, nie masz wyboru. Inaczej nie osiągniesz tego celu. Ja nienawidzę matematyki. To nie moja działka. Jestem humanistą i kocham sport. Zawsze zastanawiało mnie, jak dyktanda mogą komuś sprawiać kłopoty i jak można pisać zwolnienia z WF. Jednak na matematyce patrzyłem na tablicę i nie wiedziałem, co tam się dzieje.

Conor McGregor zanim został mistrzem UFC pracował po 12 godzin dziennie jako hydraulik, a potem biegł na trening. Myślisz, że to lubił? Nienawidził, ale nie miał wyboru.

Poświęcenie dla celu

Tak czy siak – chcesz skończyć szkołę? To uczysz się matematyki, mimo że to nie jest twoje ulubione zajęcie. W życiu trzeba być pragmatykiem. Robisz to, co trzeba, aby osiągnąć cel. Chcesz zbudować ładną sylwetkę? Musisz iść na siłownię. Chcesz zejść do 10% tłuszczu w organizmie? Idziesz biegać. Chcesz kogoś poznać? Wychodzisz z domu i próbujesz łamać lody z obcymi osobami. Nie ma tutaj miejsca na zastanawianie się, czy to lubię, czy nie lubię. To jest podejście podobne do unikalnego płatka śniegu. W życiu niekoniecznie zawsze robisz to, co lubisz. Na tym polega życie. Musisz się poświęcić, często robić rzeczy, których „nie czujesz w genach”, aby osiągnąć coś, co sobie zamierzyłeś. Piłkarze też mogą powiedzieć, że lubią grać w piłkę, ale na siłownię chodzić nie będą, bo to nie ich para kaloszy. Chcesz być o krok przed innymi? To idziesz na siłownię. Nie zadajesz zbędnych pytań. Nie kwestionujesz tego. Zamykasz się i po prostu robisz to, co do ciebie należy.

Nie uważam, że w życiu należy robić tylko to, co się lubi. W życiu chodzi o to, aby ponieść swoją ofiarę, poświęcić się dla jakiejś idei. Bardzo często będzie cholernie ciężko, będzie pod górkę i tak powinno być. Mam wrażenie, że niektórzy chcą przejść obok życia, trochę jak panienki myślące o niebieskich migdałkach.

Nie poświęcaj przyszłości dla chwili – Jordan Peterson.

Podnieś coś ciężkiego i zacznij to nieść

Masz problemy z sensem życia? Znajdź wokół siebie największy ciężar, jaki tylko możesz, a potem zacznij go nieść. Ludzie zwykle znajdują najmniejszy, a potem dziwią się, że ich życie nie działa tak, jak powinno. Życie nie jest po to, aby przeżyć je jak najmniejszym kosztem. Jest po to, aby się poświęcić, aby robić wszystko, by wykorzystać swój potencjał w 100%. I z tym będą się również wiązały czasami czynności, które nie są twoimi ulubionymi. Musisz to zaakceptować.

Powiem ci coś, co być może cię zaskoczy. Nie lubię siłowni. To nie jest część mojego ducha. Czuję się najlepiej na boisku piłkarskim albo na bieżni. Jednak jeśli chcę zwiększyć osiągi i dodatkowo zbudować zarys dobrej sylwetki, to muszę chodzić na siłownię. Nie aspiruję tam do zostania Mariuszem Pudzianowskim, ponieważ to nie mój cel. Najchętniej wyłączyłbym siłownię kompletnie z mojego planu dnia. Nie zrobię tego nigdy, ponieważ:

• moje ciało lepiej wygląda,
• jestem pewniejszy siebie,
• osiągam lepsze wyniki wytrzymałościowe / szybkościowe,
• po siłowni czuję się znakomicie i mam motywację do działania.

Nie lubię tego, ale działa to na mnie doskonale. I niby miałbym przestać to robić tylko dlatego, że za tym nie przepadam? To bez sensu. W każdy dzień treningowy zamykam dziób i idę ćwiczyć.

Chcę poznać kobietę, ale nie lubię rozmawiać z obcymi – co radzisz?

Inny częsty przykład, który obserwuję, to ten z poznawaniem znajomych. Ktoś pyta co zrobić, żeby poznać nowych znajomych. Mówisz, że musi sam wyjść z inicjatywą, ponieważ inni ludzie rzadko to robią. On na to, że tego nie zrobi, bo nie ma zamiaru się przed nikim płaszczyć. Zastanawiasz się – czy zaproszenie kogoś na piwo to jest płaszczenie się? Co to za dziwna interpretacja. Okej, nie chcesz tego robić, bo nie lubisz wychodzić z inicjatywą – nie rób tego. Jednak nie zastanawiaj się potem, dlaczego wciąż nie masz znajomych. Tak samo z poznawaniem kobiet. Chcesz jakąś poznać, to musisz liczyć się również z odrzuceniem i niepowodzeniem. To nie jest przyjemne, ale skąd to przekonanie, że musimy robić tylko to, co przyjemne? Kompletna nieprawda. Nie żyjemy po to, aby wciąż robić przyjemne rzeczy, znajdujące się w naszej strefie komfortu. Żyjemy po to, aby wystawiać głowę poza tę strefę i próbować nowych nieprzyjemnych rzeczy. To właśnie one najbardziej pchają nas naprzód. W innym przypadku nie uważam, że to życie, a raczej wegetacja i czekanie na kres egzystencji.

Rozumiem też, że można się bać pewnych rzeczy. Tak jest, chociażby z odrzuceniem. Albo z ustalaniem wysokich celów i strachem, że się nie podoła. Jednak to trochę tak, jakby cały czas uciekać przed przeznaczeniem, które i tak cię dopadnie. Uciekasz, chowasz się, tracisz energię i tylko odwlekasz to, co nieuniknione. Najlepiej po prostu się zatrzymać i skonfrontować z lękiem. Ucieczka to w tym wypadku najgorsze z możliwych rozwiązań. Wiem, że nie jest łatwo, ale skąd to głupie przekonanie, że powinno być łatwo? To nie o to tutaj chodzi i nie po to się tutaj znalazłeś.

Puść kierownicę i poddaj się, nie dąż do komfortu, ani do kontroli

Ludzie mają taką tendencję do pogoni za kontrolą. Tratwa, na której stoją, zaczyna się chwiać, a oni całą swoją energię przekładają do tego, aby się na niej utrzymać. Boją się kresu oceanu, ponieważ wydaje się nieprzyjemny i straszny. I tak całe życie. Ten lęk jest irracjonalny. Zostaw tę tratwę i wpadnij do wody. Przypomina mi się pewna scena z filmu Fight Club. Tyler jedzie w samochodzie z Narratorem w deszczową noc. Za każdym razem, gdy Tyler puszcza kierownicę, narrator rozpaczliwie próbuje przejąć nad nią kontrolę, aby przypadkiem się nie rozbić. I tak moim zdaniem wygląda w tych czasach większość naszego społeczeństwa. Tak przerażeni, by zacząć żyć, że całą energię poświęcają na kontrolowanie tego, co znają i boją się, aby przypadkiem nie wypaść poza burtę. To naprawdę żałosne, więc weź się w garść. Ponieś swoją ofiarę. Nie nastawiaj się na to, że zawsze będziesz robił to, co uwielbiasz. W zależności od celu musisz czasami pójść w innym kierunku.

Więcej wkrótce w Alpha Male

Artykuł Idea poświęcenia dla celu – nie zawsze robisz to, co lubisz pochodzi z serwisu Męski blog - Relacje DM - blog dla mężczyzn | DAVID-DURDEN.pl.

Odwiecznym problemem wielu osób jest brak wystarczającej motywacji, aby osiągnąć zamierzone cele. Pewnie znasz osoby, które dużo mówią na temat tego co osiągną w najbliższym czasie – „od jutra biegam”, „koniec ze słodyczami” – a potem spotykasz te osoby i okazuje się, że motywacji starczyło jedynie na pierwszy tydzień zmagań. Oto 5 nawyków, które niszczą twoją motywację i uniemożliwiają dopięcie spraw na ostatni guzik.

Materiał dostępny również w postaci prezentacji rysowanej na YouTube. Jeśli wolisz czytać, kontynuuj przewijanie w dół.

1. Oglądanie pornografii

Oglądanie pornografii nie niesie za sobą żadnych pozytywnych aspektów. To całkowita strata czasu i co najważniejsze – energii. Oczywiście, jeśli ktoś raz na dwa tygodnie włączy sobie jakiś film, to nie powinno mieć to wielkiego wpływu na jego życie, tym bardziej, gdy trzeba znaleźć ujście dla zgromadzonej przez ten czas energii. Jednak jeśli oglądanie pornografii jest nieodłącznym elementem twojego życia, to czas najwyższy z tym skończyć. Według raportu przygotowanego przez Stowarzyszenie Twoja Sprawa pornografia powoduje szereg negatywnych konsekwencji, popartych badaniami naukowymi. Niektóre z nich to:

• uzależniający charakter pornografii, powodujący zmiany w mózgu, podobne do tych, jakie powodują twarde narkotyki,
• związany z uzależnieniem efekt eskalacji, tj. zjawisko polegające na tym, że konsumenci pornografii szukają coraz mocniejszych jej form,
• negatywny wpływ pornografii na odczuwanie satysfakcji seksualnej i powodowanie dysfunkcji seksualnych,
• kryzysy w związkach dotkniętych problemem pornografii,
• negatywne postrzeganie kobiet (uprzedmiotowienie i instrumentalizacja) – oraz w drugą stronę, negatywne postrzeganie mężczyzn.

Przeczytaj tekst: Uzależnienie od pornografii oraz Film Don Jon – uzależnienie od pornografii i nie tylko

W sieci istnieje wiele społeczności i dzienników prowadzonych przez osoby chcące zerwać z Pornografią. Szczególnie wiele wartościowych wpisów, można przeczytać na amerykańskim forum nofap.com, które do pornografii dorzuca także ograniczenie masturbacji. Niektórzy mężczyźni masturbują się nawet ponad 5 razy dziennie i są całkowicie wyprani z jakiejkolwiek energii. Osoby, którym udało się zerwać z nałogiem, opisują szereg poszczególnych profitów, a jednym z nich jest większa energia oraz motywacja. Zamiast pornografii moglibyśmy wrzucić tutaj właściwie jakiekolwiek inne uzależnienie. Osoby, które są uzależnione, poświęcają mnóstwo czasu na czynności, które nie przynoszą im żadnych korzyści, a potem nie mają już siły, aby realizować swoje cele.

2. Robienie wszystkiego naraz

W erze nowoczesnych technologii codziennie wchłaniamy nawet do 34 gigabajtów danych. Nasz mózg jest przeładowany informacjami docierającymi do nas z zewnątrz. Zawsze w naszym otoczeniu znajduje się coś, co może rozproszyć naszą uwagę. Młode osoby, mają szczególnie duże problemy ze skupieniem się na jednej rzeczy. Czytają książkę, ale co chwile przychodzą im na telefon powiadomienia z Instagrama, Facebooka, SMS-y i wyniki meczów ulubionych drużyn – w ten sposób uwaga ciągle jest przenoszona z czytanej książki na smartfona. Często w tle włączony jest jeszcze telewizor i ulubiony serial, którego nie można przegapić. W ten sposób dochodzi czasami do sytuacji, w której osoba teoretycznie przeczytała cały rozdział podręcznika, ale tak naprawdę nie ma pojęcia, o czym on był. Jesteśmy zaprogramowani do skupienia uwagi na jednej rzeczy i tylko wtedy jesteśmy w stanie wykonać ją rzetelnie.

Fajnie widać to na przykładzie komentatorów sportowych. Wystarczy, że na chwilę odwrócą wzrok od tego, co dzieje się na boisku i zaczynają popełniać głupie błędy, ponieważ umknęło im kilka kluczowych sytuacji. Badania naukowe również obalają mit multitaskingu. Okazuje się, że robiąc wszystko na raz, wcale nie oszczędzasz czasu, a wręcz przeciwnie – robisz wszystko dłużej, dodatkowo narażając się na większy stres. Podobnie jest z pracą zdalną. Osoby, które pracują zdalnie, często pracują… przez cały dzień. Dzieje się tak dlatego, że zamiast wykonania swojej pracy w stałym przedziale czasowym np. 5 godzin, przedzielają ją innymi domowymi obowiązkami i często muszą zarywać noce. To bardzo niezdrowe podejście, które znacznie obniża motywację.

3. Porównywanie się z innymi

Choćbyś nie wiem, jak się starał, zawsze znajdziesz ludzi, którzy w niektórych aspektach są od ciebie lepsi. Tym samym warto pamiętać, że ty jesteś lepszy w innych. Porównywanie się z innymi rzadko przynosi pozytywne efekty. Zwykle takie działanie ma bardzo negatywny wpływ na naszą samoocenę. Jeśli dopiero zaczynasz chodzić na siłownię i zaczniesz porównywać swoją sylwetkę do osoby, która jest w tym sporcie weteranem – mogą wydarzyć się dwie rzeczy. Albo spadnie twoja motywacja i będziesz rozważał porzucenie treningów, albo twoja motywacja wzrośnie, bo zauważysz, że ktoś już osiągnął coś, do czego zmierzasz – a więc jest to możliwe. Niestety zdecydowanie częściej wydarzy się to pierwsze. Bez względu na to, jak wyglądasz i ile zarabiasz, zawsze znajdzie się ktoś ładniejszy i bogatszy i to całkowicie normalna sprawa. Wykorzystaj to jako zapalnik motywujący, a nie odwrotnie.

4. Strach przed popełnieniem błędu

Strach przed porażką jest jednym z częstszych nawyków demotywujących. Nie da się robić wszystkiego perfekcyjnie, a osiągnięcie celu zawsze i tu podkreślam zawsze – wiąże się z odniesionymi po drodze porażkami. Tutaj możemy przytoczyć cechę charakteru, jaką jest perfekcjonizm. Oczywiście perfekcjonizm ma swoje pozytywne aspekty – ludzie, którzy są perfekcjonistami, zwykle przykładają się do wykonania zadania dużo bardziej w porównaniu do innych ludzi. Perfekcjonista chce, aby wszystko było zrobione idealnie i dopięte na ostatni guzik. Tyle że to niemożliwe. Jeśli jesteś piłkarzem i chcesz strzelić gola, to zwykle potrzebujesz kilku niecelnych strzałów, aby piłka wreszcie znalazła się w bramce. I dokładnie tak jest w każdej innej dziedzinie. Sukces osiąga się metodą prób i błędów i to całkowicie naturalne.

Czasami trzeba również usłyszeć na swój temat gorzkie słowa krytyki, jednak tylko w ten sposób można poprawić swoje działania. Jeśli wszyscy tylko by cię chwalili, to jak masz się rozwijać? Strach przed popełnieniem błędu niszczy motywację, bo jest bardzo męczący. Pozwól sobie na błędy, bo to nieodłączna część życia.

5. Brak zdefiniowanych celów

Jeśli nie wiesz, czego chcesz, to jak niby chcesz to osiągnąć? Brak konkretnie zdefiniowanych celów niszczy motywację, bo wydaje ci się, że tak naprawdę stoisz w miejscu. Musisz wiedzieć, co chcesz osiągnąć. Chcesz więcej zarabiać? Ile dokładnie? Jaki dochód netto chcesz osiągnąć w skali miesiąca w ciągu najbliższego roku? Nawet jeśli nie uda ci się dobić do wyznaczonej kwoty, będziesz mógł stwierdzić, ile jeszcze ci brakuje – skoro możesz stwierdzić, ile ci brakuje, to oznacza, że ruszyłeś do przodu i kwestią czasu jest, kiedy zrealizujesz postawiony sobie cel.

Nic nie motywuje bardziej, niż odhaczanie zrealizowanych celów – szczególnie jeśli były to cele długoterminowe.

*

A jakie nawyki ciebie demotywują najbardziej? Zapraszam do podzielenia się doświadczeniami w komentarzu.

Artykuł 5 nawyków, które niszczą twoją motywację pochodzi z serwisu Męski blog - Relacje DM - blog dla mężczyzn | DAVID-DURDEN.pl.

Materiał jest także dostępny w wersji video na moim drugim kanale YT. Zachęcam do subskrypcji i zostawienia lajka 😉 Niniejszy materiał po części jest także fragmentem powstającego e-booka Alpha Male.

Sukces = powtarzalność

Mało kto jest cierpliwy i systematyczny. Obserwujemy sukcesy innych i wydaje nam się, że mieli po prostu szczęście. W końcu patrząc na człowieka sukcesu, nie widzimy jego ciężkiej pracy, którą musiał wykonać, by znaleźć się w tym miejscu. Widzimy tylko efekt końcowy i myślimy „temu to się udało”. Nie zdajemy sobie sprawy, że tak naprawdę większość ludzi sukcesu, których dziś podziwiamy, musiało próbować kilka razy, zanim udało im się trafić w środek tarczy i zmienić swoje życie.

Zastanów się tylko jak wielu znasz ludzi, o których mógłbyś powiedzieć, że są wytrwali i systematyczni? Czy nie zauważyłeś przypadkiem panującego trendu, który wygląda mniej więcej  tak: ktoś wylicza swoje plany na przyszłość, potem próbuje raz, gdy widzi, że się nie udaje, stwierdza „to nie dla mnie” i daje sobie z tym spokój.

Niestety żeby osiągnąć cokolwiek trzeba próbować kilka razy.

Porażki to część sukcesu, musimy próbować cały czas

Jednym z najgłośniejszych przykładów, który podaje się w temacie wytrwałości jest Thomas Edison. Edison zanim wynalazł żarówkę, stworzył ponad 10 000 projektów. Gdyby poddał się po pierwszej próbie, nigdy nie osiągnąłby sukcesu.

Inny przykład to James Dyson. 5 lat badań i 5127 prototypów zajęło, aby James Dyson wynalazł pierwszy odkurzacz bezworkowy.

Dawniej ludzie częściej byli uczeni ciężkiej pracy i wytrwałości. Obecnie ludzie stali się bardzo miękcy i wrażliwi. Nie chce im się próbować, bo jeszcze odniosą porażkę i będą się źle z tym czuli. Bardzo dosadnie określił sprawę Clint Estwood w 2016 roku, który powiedział: „Żyjemy w epoce lizania tyłków, czasach pokolenia bab i mięczaków, gdzie wszyscy tylko chodzą na paluszkach, żeby nikogo nie urazić”.

Wytrwałość kluczem do sukcesu

Jakie jest prawdopodobieństwo, że trafisz w „10”, gdy rzucasz tylko raz?

Jednak to nie domena tylko tych czasów. Te czasy jedynie spotęgowały bojaźń wśród ludzi. Zawsze było tak, że była grupa, która próbowała i odnosiła porażki i wreszcie osiągała sukcesy. Ale była też grupa, która bała się każdej porażki, więc nie robiła nic więcej, co powiązane z wyjściem przed społeczny szereg.

Żeby trafić w sam środek tarczy, najczęściej potrzebujesz kilku rzutów. Jeśli rzucisz raz, prawdopodobieństwo, że trafisz jest małe. Jednak jeśli oddasz dziesięć rzutów, twoje szanse rosną. Dlaczego więc nie próbować?

Teoria prawdopodobieństwa na przykładzie relacji damsko-męskich

Zobrazujmy sytuację na przykładzie relacji damsko męskich. Mężczyzna postanawia nieco poprawić ten segment swojego życia i chce poznawać kobiety w drodze do pracy każdego dnia. Próbuje raz, kobieta nie ma czasu z nim rozmawiać. On załamuje się i stwierdza, że jest nieatrakcyjny dlatego już więcej nie spróbuje (jeśli faktycznie masz problemy z atrakcyjnością zewnętrzną, przeczytaj mojego e-booka na ten temat).

Jednak czy to, że ta jedna kobieta nie chciała z nim rozmawiać ma jakiekolwiek znaczenie? Czy badania przeprowadzone na próbie, którą stanowi jedna osoba mają jakąkolwiek wiarygodność? Oczywiście, że nie.

Jeśli podszedłby do 10 kobiet, mógłby już wyciągnąć jakieś wnioski. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że byłoby mniej więcej tak.

Połowa, a więc 5 kobiet, nie chciałoby z nim rozmawiać, a powodów tego stanu rzeczy mogłoby być naprawdę mnóstwo. Którejś mógł właśnie odjeżdżać pociąg, może szła na stresującą rozmowę o pracę, a może ktoś z jej rodziny leży w szpitalu i właśnie idzie go odwiedzić. Powodów może być tak dużo, że nie ma sensu się na tym skupiać i zadręczać myślami, że to pewnie ze mną jest coś nie tak – zresztą patrząc na to z dalszej perspektywy, można dostrzec w takim rozumowaniu wielki absurd.

3 kobiety będą w szczęśliwych związkach, więc również nie będą miały ochoty na rozmowę.

Zostają nam dwie kobiety. Obie podają numer naszemu mężczyźnie i wydają się być zainteresowane. Jedna potem nie odpisuje, a powodów tego stanu rzeczy może być ponownie setki – nad czym nie ma się co rozwodzić i skupiać, bo to nie nasza sprawa. Natomiast ta druga pani będzie zainteresowana i chętna na spotkanie.

I tak działa teoria prawdopodobieństwa na każdym segmencie naszego życia.

Czerwone, żółte i zielone światło – co oznaczają w teorii prawdopodobieństwa?

Można to zobrazować również na przykładzie świateł drogowych i sprzedaży.

• Czerwone światło – pudło, osoba niezainteresowana tym co masz do zaoferowania, źle trafiłeś w niszę.
• Żółte światło – osoba, która nie jest do końca zainteresowana produktem, ale daje ci czas na rozmowę i istnieje szansa, że zmieni podczas niej swoje zdanie, a światło stanie się zielone. Może być również odwrotnie i światło zmieni się na czerwone.
• Zielone światło – osoba, która jest zainteresowana twoim produktem i chce go kupić.

Więcej na temat teorii świateł na przykładzie relacji damsko-męskich w e-booku Alpha Male. Odbierz przedpremierową zniżkę tutaj!

Jeśli wysyłasz jedno CV i siedzisz z nadzieją w fotelu, to możesz się bardzo rozczarować. Istnieje małe prawdopodobieństwo, że wysyłając jedno CV dostaniesz pracę swoich marzeń, o ile w ogóle dostaniesz jakąkolwiek pracę. Jednak gdy wyślesz 50 CV twoje szanse znacząco rosną. Powiedzmy, że 6 firm się do ciebie odzywa i chce zaprosić na rozmowę. Teraz masz wybór, a szanse na znalezienie pracy rosną.

Wykonujesz 100 telefonów. 10 osób ma ochotę na rozmowę. 1 osoba kupuje twój produkt. To prawo działa w każdej dziedzinie naszego życia.

Na początku działasz nieporadnie i bardzo dobrze!

Pamiętaj również, że gdy robisz coś po raz pierwszy, prawdopodobnie zrobisz to nieudolnie. Jeśli pierwszy raz trzymasz w dłoni rakietkę do tenisa stołowego i próbujesz podbijać piłeczkę, zadanie jest dosyć trudne. Zwykle Kilka odbić i tracisz kontrolę. Jednak po kilku dniach idzie ci już coraz lepiej. To nic innego jak po prostu nabywanie umiejętności poprzez systematyczny trening.

Im większe twoje umiejętności, tym zwiększasz swoje szanse w teorii prawdopodobieństwa.

Nikt nie ma 100% skuteczności, nawet Cristiano Ronaldo, czy Brad Pitt

Jednak nigdy nie będziesz miał 100% skuteczności – cokolwiek byś nie robił. Nawet zawodowi sportowcy nie mają 100% skuteczności. Wymaganie od siebie perfekcji jest przesadą, albowiem nie jesteś robotem. Genialnym piosenkarzom zdarzają się fałsze, a zawodowym skoczkom narciarskim upadki.

Piłkarze podczas meczu również oddają kilka strzałów na bramkę. Zwykle kilka z nich jest niecelnych. Kilka trafia w światło bramki, ale wtedy świetnie spisuje się bramkarz drużyny przeciwnej. Wreszcie jednak przy którejś z prób piłka wpada do siatki. I tak właśnie osiąga się sukces, niezależnie od dziedziny.

Oczywiście, że doznawanie porażki nie jest czymś nadzwyczajnie miłym. Jednak zdecydowanie gorszą sprawą niż doznanie porażki, jest strach przed porażką, który w ogóle uniemożliwia ci podjęcie próby.

Artykuł Teoria prawdopodobieństwa – dlaczego powinieneś próbować kilka razy? pochodzi z serwisu Męski blog - Relacje DM - blog dla mężczyzn | DAVID-DURDEN.pl.

Każdy jest kowalem swojego losu.

Jeśli narzekasz, że masz ciężko i masz wypracowane pewne mechanizmy w swojej głowie, które towarzyszą ci od kiedy pamiętasz, przychodzi grupa mędrców, która mówi – „no ale każdy jest kowalem własnego losu, nie zwalaj winy na innych”. Po części jest to prawda, ale tylko po części. 

Każdy jest kowalem swojego losu, ale od pewnego momentu

Poprawnie powinno się powiedzieć – „każdy jest kowalem własnego losu – od chwili, kiedy staje się świadomy, iż jest kowalem własnego losu”. Powiedz dziecku z patologicznej rodziny, które codziennie ogląda w domu dantejskie sceny, że jest kowalem własnego losu. Nie, nie jest. To dziecko wchodzi w dorosłe życie z ogromnym bagażem na plecach, który zafundowali mu rodzice i ni chuja, ma wpływ na to co spotkało je w dzieciństwie. Może mieć więc sporo trudniej, od tych z normalnych rodzin, ale i tak znajdzie się grupka, która powie „no ale każdy jest kowalem własnego losu, nie zwalaj na rodzinę”.

Kowalem własnego losu jesteś od momentu, kiedy sam o sobie decydujesz i kiedy osoby z zewnątrz nie mają już na ciebie wpływu, bo możesz robić co chcesz i jesteś tego świadom. Kowalem własnego losu jesteś wtedy, kiedy stwierdzasz – muszę iść do psychologa, bo mam problem. Ale za to co spotkało cię wcześniej kiedy jeszcze o sobie nie decydowałeś, nie możesz odpowiadać i nie odpowiadasz.

Głupotą jest więc wrzucanie wszystkich do jednego worka i wciskanie im takich frazesów. Jest mnóstwo ludzi, którzy czują ogromną niemoc w swoim życiu i codziennie spotykają się z trudnościami, których by nie było, gdyby nie fakt, że w okresie rozwoju osobowości i poznawania świata nie dostali pomocnej ręki, tylko dodatkowego kopa na mordę, bo przecież byłoby za fajnie.

Tylko bez użalania się

Oczywiście zasłanianie się całe życie tym, że „kiedyś miałem przejebane, więc teraz mi nic nie wychodzi” jest słabe. Bo jak już wiesz, że możesz kuć podkowę, to znajdujesz narzędzia i kujesz, a nie siadasz z założonymi rękami. Tak rodzą się silne charaktery, które kiedyś mogą być zdolne do wielkich czynów. Charakter rodzi się w bólach, zwycięstwo rodzi się w bólach, czy tych psychicznych, czy tych fizycznych na treningach.

Nie można cały czas wracać do tego co było. Musisz zaakceptować ten bagaż, który niesiesz i pomóc sobie jak najbardziej możesz, będąc już świadomym tego co jest grane dookoła.

Jednak absolutnym kłamstwem jest mówieniem, że każdy jest kowalem własnego losu. To tak jakby twierdzić, że wszyscy startują z tej samej pozycji. Nie prawda. Niektórzy dobrze się rodzą i rodzice praktycznie zapewniają im świetlaną przyszłość. Mają fundusze do tego, aby ułatwić dziecku rozwój i zapewnić np. studia na wymarzonym kierunku, na drugim końcu kraju, albo pracę w rodzinnej firmie od zaraz i nowe Alfa Romeo. Przy tym niektórzy muszą spać na dworze, jeść codziennie suchy chleb i jeszcze gdzieś tam wierzyć, że marzenie się spełni (np. Sylwester Stallone).

Świat nie jest sprawiedliwym miejscem

I co, każdy jest kowalem własnego losu? Niektórzy nie muszą być kowalami, bo dostają ten los od ręki, tak po prostu. Ci drudzy, muszą budować wszystko od podstaw, a jeszcze nierzadko, mają sytuację bardzo utrudnioną i o nich możemy mówić, że są kowalami własnego losu. Jeden drugiego nie zrozumie nigdy. Bo jak mówi przysłowie – syty głodnego nie zrozumie.

Osoba, która buduje swój zamek od fundamentów nie dogada się z królewiczem, który po prostu otrzymał do swojego zamku klucze. Takie osoby różnią się wszystkim i stoją po innych stronach barykady. Nie uważam też, że któraś ze stron jest lepsza lub gorsza. Ci i ci mają jakieś problem w związku z sytuacją, w której się znaleźli.

Kto chce być królem?

Finalnie uważam, że można osiągnąć w życiu niemal wszystko. Jednak wiele zależy od tego, jak wygląda faza naszego dzieciństwa i dojrzewania. Do jakiej trafiliśmy rodziny, jakie mamy wzorce i co obserwujemy w domu. Czy możliwości rozwoju są większe, czy mniejsze. Potem gdy już mamy trochę więcej lat, dostajemy do ręki młot i możemy kuć. Jedyni po tym co do tej pory widzieli rzucą młot na ziemię i nie będą mieli na to ochoty. Inni zaczną niemrawo, z niewielką nadzieją, ale po jakimś czasie będzie im wychodzić coraz lepiej i lepiej.

Aż pewnego dnia będą mogli z dumą powiedzieć – przezwyciężyłem demony z przeszłości i jestem kowalem własnego losu. To co mam, to dzięki swojej ciężkiej pracy i wierze w to, że jutro będzie lepiej. Na koniec wymowna scena z Wikingów. Podejmij wyzwanie i podnieś młot, tak jak prosi Ragnar Lothbrok.

Jeśli nie chcesz znajdziesz powód, jeśli chcesz, znajdziesz sposób. 

Udanych wakacji, oby były bogate w zmiany. 

I witam ponownie po przerwie!

Artykuł Każdy jest kowalem własnego losu – czy aby na pewno? pochodzi z serwisu Męski blog - Relacje DM - blog dla mężczyzn | DAVID-DURDEN.pl.

Cytaty Motywacyjne

Cytaty motywacyjne potrafią pomóc w trudnych chwilach. O ile nie sprawdzają się jako stałe paliwo motywacji o tyle są świetnym zapalnikiem. Na tym właśnie polega siła filmów i cytatów motywacyjnych. Mają działać krótko, aby pchnąć w objęcia działania każdego kto z nich korzysta. Ludzie często dziwią się, że cytaty motywacyjne są bezsensu. Zalewają mózg adrenaliną tylko na krótką chwilę, a potem wszystko wraca do normy. Jednak taka ich rola i nie ma się temu co dziwić. Oto moje top 5.

Nie możesz pokonać kogoś, kto nigdy się nie poddaje

To bardzo proste. Nie można pokonać kogoś, kto nigdy nie ustępuje. Pokonać można jedynie osobę, która odpuści.

Jeśli ciągle będziesz się podnosił i nie dawał za wygraną, to nie ma opcji, abyś został pokonany. Nieustępliwość to cecha, która działa na innych jak narkotyk. Nieustępliwi są często ludzie szaleni, którzy nie boją się ryzyka.

Mogę nieskromnie powiedzieć, że jestem taką osobą. Nie byłem nią od zawsze, musiałem się kimś takim stać. Teraz możesz mi mówić co chcesz, ja i tak będę podążał swoją drogą i jeśli upadnę siedem razy, podniosę się osiem.

Za każdym człowiekiem sukcesu, stoi mistrzowski poziom cierpliwości

Bo kto ma cierpliwość, będzie miał co zechce. Warto przyjąć do świadomości, że bez tej idei ciężko w życiu cokolwiek osiągnąć. Jeśli chcesz się wyróżniać, działać nieszablonowo, zdobywać złote góry, czy chodzić ścieżkami, którymi nikt do tej pory nie chodził – musisz być cierpliwym człowiekiem.

Cierpliwość to klucz do sukcesu. Powiem inaczej. Jeśli próbujesz i się nie udaje, klucz nie pasuje i drzwi do twojego celu pozostają zamknięte, zdecyduj się na jeden klucz. Wkładaj go tam dziennie po kilka razy, aż pewnego dnia, te drzwi się po prostu otworzą. Dzięki cierpliwości można osiągnąć wielkie rzeczy, nawet nie mając świetnego startu.

Ludzie z biednych rodzin też osiągnęli ogromne sukcesy finansowe. Nie mieli funduszy na start, ani nie mieli nazwiska. Nie byli Anną Lewandowską, która chcąc nie chcąc dzięki nazwisku, może teraz otwierać biznes za biznesem „by ann”, a młode dziewczyny muszą ciężko tworzyć swoje firmy od podstaw i docierać do klientów od zera. Jednak jeśli będą wystarczająco cierpliwe, to pewnego dnia przebiją nawet „by ann”.

Na podium widzisz osoby, za którymi stoi ogromny poziom cierpliwości.

Bogaci ludzie planują generacje, biedni ludzie planują piątkowy wieczór

To zdanie wypowiedziane w kręgu znajomych to często wsadzanie kija w mrowisko. Dbasz o swoją przyszłość i chcesz żyć w dostatku? Uuu no to jesteś smutny, bo lepiej planować piątkowe wieczory skacząc po klubach i wydając ostatnie grosze z dorywczej roboty na Mohito. A co będzie jutro? Nieważne, liczy się tu i teraz.

Bogaci ludzie często poświęcają na coś wiele czasu, odpuszczają sobie chwilowe rozrywki, które uwielbiają inni i planują generacje. Potem ci bogaci ludzie nie muszą już pracować na swoją przyszłość i mają piątek codziennie, siedem dni w tygodniu. Chcą to piją Mohito, chcą to wsiadają w samolot i lecą do Perth, a potem śmigają camperem do Sydney przez całą Australię. Wtedy ci mistrzowie od planowania piątkowych wieczorów i propagowania myślenia „jakoś to będzie”, z oburzeniem patrzą w ich kierunku mówiąc „pewnie ukradł, na pewno sam się tego nie dorobił”.

Bogactwo zaczyna się od myślenia. Jeśli myślisz jak biedak, będziesz biedakiem. Jeśli myślisz jak milioner, może kiedyś będziesz milionerem. Kiedyś myślałem, że bycie przedsiębiorcą, to mega skomplikowane zadanie. Potem przyjrzałem się kilku z nich i doszedłem do wniosku, że oni po prostu myślą jak przedsiębiorcy, a pewne rzeczy dzieją się same. Niestety nikt nie uczy nas jak być bogatym. Systemowi szkolnictwa też na tym nie zależy. Najlepiej dla świata będzie jak wyprodukujemy kolejne kilkadziesiąt tysięcy baranów, które zadowolą się zarobkami 2K na miesiąc, kredytem na mieszkanie i emeryturą, której być może nie dostaną.

Sprawdź mój materiał na YouTube: 5 nawyków, które niszczą motywację

Pieniądze szczęścia nie dają… ale jednak wolę płakać w czerwonym Ferrari

Podobna maksyma do tej wcześniejszej, ale z nieco innym przesłaniem.

Pieniądze szczęścia nie dają, to kłamstwo, które wmawia ci społeczeństwo. Co więcej jest to kłamstwo, które wypowiadają najczęściej ludzie, którzy tych pieniędzy nie posiadają. No cóż. Być może pieniądze to nie wszystko, ale….

Gdyby się tak zastanowić, to ja faktycznie wolę płakać w lśniącym Ferrari, czy tam Lamborghini. Wolę nie wychodzić cały dzień z łóżka będąc zdołowanym, ale w swoim oszklonym apartamencie, z którego dobrze widać zaćmienie księżyca.

Wolisz mieć pieniądze czy ich nie mieć? Przecząco odpowiadają tylko kłamcy, to jest pytanie retoryczne.

Co ciekawe dostaję co jakiś czas maile od osób, którym podoba się to myślenie. Nie często wspominam o tym podejściu na blogu, a jednak co poniektórzy wyłapują i piszą „też tak chce! Dobrze myślisz, podoba mi się ta odwaga w sięganiu po to, czego się chce, takich ludzi brakuje”. Jeśli kogoś zmotywowałem i przestawiłem mu switch w polu rich z off na on – cała przyjemność po mojej stronie.

Nawet nie czuję gdy rymuję, chyba powinienem spróbować z rapem.

Obawiaj się najspokojniejszej osoby w pomieszczeniu

Krowa, która dużo ryczy, mało mleka daje. Nie jest tak oczywiście zawsze, ale często tak właśnie jest. Pisałem o tym w rozdziale o mowie ciała w e-booku.

James Bond zawsze jest spokojny, usytuowany gdzieś z tyłu pomieszczenia. Obserwuje sytuację, nie reaguje paniką, emocjami i za każdym razem zachowuje zimną krew. Osoby, które ciągle mówią, robią wokół siebie wiele szumu, są automatycznie postrzegane jako mniej wiarygodne.

Zobrazuję ci to na przykładzie bloga. Wiarygodniejszy jest ten bloger, który godzi się na współprace odpowiadające jego tematyce i poglądom. Natomiast bloger, który godzi się na wszystko za przysłowiową pietruszkę, jest całkowicie niewiarygodny.

Nie wiem czy kojarzysz walkę Mike Tyson vs. Peter Mcneeley. Ja kojarzę bardzo dobrze ze względu na postawę obu bokserów.

Mcneeley już na konferencji prasowej robił sobie jaja, dużo cwaniakował i przypominał klauna. Tyson z pełną powagą to obserwował i wyglądał przy nim jak dojrzały mężczyzna, który tylko czeka na odpowiedni moment. Peter wypadł przy nim strasznie niepoważnie i niewiarygodnie. Warto również zwrócić uwagę na moment, gdy panowie byli już przed walką na ringu. Peter uśmieszek, udawany luz – Tyson pełna powaga i laserowy kontakt wzrokowy. Śledził swojego rywala samymi oczami, jakby miał przed sobą wahadełko, które służy hipnozie.

I co się stało? Egzekucja. Tyson poskładał go w kilka sekund. Czyny, nie słowa. A Tyson to był kozak swoją drogą, prawdziwa pewność siebie.

Podziel się swoimi cytatami motywacyjnymi w komentarzu. Z chęcią dowiem się, czym kierują się w życiu moi czytelnicy. 

Artykuł 5 maksym sukcesu, którymi kieruję się w życiu pochodzi z serwisu Męski blog - Relacje DM - blog dla mężczyzn | DAVID-DURDEN.pl.

Odpowiedź na to pytanie z tytułu jest bardzo prosta.

Ponieważ Fight Club potrafi obudzić nawet gościa, który już zaprowadził swoje życie na samo dno. Tak właśnie działa ten film, to mieszanka adrenaliny, dopaminy, koktajlu endorfin w jednym. Jeśli jakiś film mnie zmienił, to Fight Club jest tym filmem, który nie tylko mnie zmienił, ale który obudził mnie z głębokiego snu. No bo gdyby David Fincher nigdy nie zekranizował tego arcydzieła, nie czytałbyś mojego bloga.

Wspieraj bloga!

Fight Club to film, który może zrobić z ciebie kozaka

Niedawno pisałem tekst na temat odpowiedzialności. Tak jak podejrzewałem, spotkał się on z dużym zainteresowaniem mężczyzn i nawet niektórzy pokusili się o prywatny komentarz. To właśnie świadczy o tym, jak bardzo potrzebujemy tego paliwa, którego nigdzie nie ma. Idziesz na stację jedną, drugą, chcesz sobie nalać trochę odpowiedzialności, a tam pusto. Widzisz tylko jakieś stare zardzewiałe pompy, które zostały zakazane. A w Fight Clubie to paliwo leje się strumieniami. Chłoniesz każdą sekundę filmu, a na samym końcu czujesz się jakby ktoś właśnie powiedział ci po raz pierwszy: „Święty Mikołaj nie istnieje, to rodzice kupują ci prezenty frajerze”.

Mężczyzna potrzebuje adrenaliny i swojego świata. Nie polujemy już na zwierzynę w lesie, ale jeśli nie mamy celu, to wegetujemy. Potem ktoś pierwszy raz ogląda Podziemny Krąg w wieku dwudziestu paru lat, a jego oczy świecą jak zapałki. Teraz musimy mierzyć się z absurdalną poprawnością polityczną, feminazistkami, czy białymi rycerzami, którzy jeszcze nie mieli okazji poznać Tylera Durdena. Właśnie dlatego każdy mężczyzna płonie na tym filmie. Ten film mówi: jasne, możemy pogadać o pogodzie, polityce, ponarzekać na kobiety – jednak w sobotę znów się spotkamy i spuścimy komuś łomot, poczujemy krew i zaczniemy oddychać. 

Poprawność polityczna vs. Fight Club

Clint Eastwood w 2016 roku wypowiedział takie słowa: Żyjemy w epoce lizania tyłków, czasach pokolenia bab i mięczaków, gdzie wszyscy tylko chodzą na paluszkach, żeby nikogo nie urazić. Dziś stale ktoś oskarża kogoś o rasizm. W czasach mojej młodości nikt nie nazwałby tego rasizmem.

Tak się właśnie dzieje. Ciągle zalewani jesteśmy patosem LGBT, feministek i rasizmem, bo w serialu nie było żadnego czarnego tylko sami biali. Wszystkim wydaje się, że są nietykalnymi unikalnymi i pięknymi płatkami śniegu. Nie możesz nikomu nic powiedzieć, bo jeszcze kogoś urazisz. Nagrody w turnieju dostają też te dzieci, które zajęły ostatnie miejsca, bo nie można nikomu sprawiać przykrości. Wychowujemy powoli pokolenie kompletnych ciot, a Fight Club jest taką pigułką, która pozwala wyrwać się z tego smutnego stanu rzeczy.

Skoro jesteś unikalnym płatkiem śniegu, to znajdź tutaj siebie

Spójrzcie jaki był Narrator.

Narrator miał piękne meble Ikea, które kupował po tym jak czytał swoje katalogi. Kupował sofę w prążki i trzymał w szafce przyprawy, których i tak nie używał, ale ładnie wyglądały. W nocy nie umiał spać i oglądał telezakupy Mango. Kupował rzeczy, na które nie miał pieniędzy, rzeczy, których nie potrzebował, aby zaimponować ludziom, których nawet nie znał. Typowy przeciętny człowiek w XXI wieku nastawiony na konsumpcję. Bez celu, bez miejsca. Dla nikogo nie był ważny. Chciał pełnej kontroli, która stała się niewolą. A potem spotkał kogoś, kto wywrócił jego światopogląd do góry nogami.

Przychodzi Tyler, cały na biało i mówi: pierdolić sofę w prążki, pierdolić meble Ikea, zacznij żyć, ewoluuj, za wszelką cenę. Narrator cholernie bał się życia. Wszystko co miał, to swoje mieszkanko w szwedzkich meblach i pustkę. Był cholernie nieszczęśliwy. Bo szczęście, to nie twoje umeblowane mieszkanie. Szczęście to nie zawartość twojego portfela, ani czerwone Lamborghini. Ludzie mają to wszystko, a i tak się wieszają. Szczęście drogi kolego, jest w tobie. Możesz się łudzić, że jest inaczej, ale gdybym teraz dał ci w łapę milion dolarów i miłość twojego życia, to cieszyłbyś się przez jakiś czas. Dymałbyś po pięknych wyspach, pił Jim Beam’a z kranu, a po kilku miesiącach przyszedłbyś do mnie i powiedział – fajnie Durden, ale jestem nieszczęśliwy, nie wiem, po prostu mam depresję i nic mi się nie chce. 

Minimalizm w Fight Clubie

Fight Club promuje także minimalizm. Idea ta przedstawia, że nadmiar jest niepotrzebny, ponieważ i tak nie zostanie wykorzystany. Minimalizm promuje porządek. Im więcej rzeczy posiadasz, tym większy chaos panuje w twojej głowie i tym większym niewolnikiem rzeczy materialnych się stajesz. Co prawda minimalizm obecnie stał się pewną modą, tak jednak jego podwaliny są bardzo solidne i jeśli ktoś zrozumie tę ideę, z pewnością mocno poprawi jakość swojego życia.

Oczywiście posiadanie pięknego mieszkania, samochodu i szafy pełnej gucci beltów cieszy. Jednak kluczem tej idei jest to, żeby nie przesadzać. To wszystko jest fajne, ale konsumpcjonizm tworzy niekończące się ciągi. Ludzie kupują jedno, a potem mówi im się, że do pełni szczęścia, muszą mieć też kolejny produkt. Potem kolejny i kolejny. Ludzie wciąż konsumują, a poziom szczęścia w ich życiu pozostaje niezmienny.

„Nie będzie magii świąt w twoim domu, jeśli nie kupisz naszej kawy.”

Tyler wypowiada takie fajne zdanie: „Jesteśmy produktem ubocznym, obsesyjnej dążności do narzuconego stylu życia. Morderstwa, zbrodnie, ubóstwo – tego się nie boję, ale boję się kolorowych pism, 500-kanałowej kablówki, czyjegoś nazwiska na moich gaciach, viagry, Marty Stuart.” 

Niewolnicy w białych kołnierzykach

System narzuca nam odgórnie własny styl życia, który wcale nie musi nam odpowiadać.

Jesteśmy niewolnikami w białych kołnierzykach. Reklamy zmuszają nas do pogoni za samochodami i ciuchami. Wykonujemy prace, których nienawidzimy, aby kupić niepotrzebne nam gówno. Jesteśmy średnimi dziećmi historii. Nie mamy celu ani miejsca. Nie mamy Wielkiej Wojny, ani Wielkiego Kryzysu. Naszą Wielką Wojną jest wojna duchowa. Nasz Wielki Kryzys to całe nasze życie. 

Odgórnie mamy narzucone, że powinniśmy pracować gdzieś w białych kołnierzykach po kilka godzin dziennie, najlepiej mając jeszcze kilka dodatkowych prac. Potem narzuca nam się, że mamy za te ciężko zarobione pieniądze kupować meble Ikea, albo rzeczy materialne, które według reklam dadzą nam spełnienie. Ale tak się nie stanie. Bo ludzie kupują meble, które co prawda zapełnią ich mieszkanie, ale nie pustkę, którą mają w życiu.

Rzeczy które posiadasz, zaczynają posiadać ciebie

Fight Club uczy nas, że tak wcale nie musi być. Nie musisz podążać za odgórnie narzuconym stylem życia, możesz kreować własny, taki, jaki chcesz. Nie musisz spełniać marzeń i idei twoich rodziców, prezydenta, czy narodu. Czasami ktoś pyta mnie, czy oddałbym życie za swój kraj. Oczywiście, że nie. Nie oddałbym życia za kawałek ziemi, bo to tak naprawdę oddanie życia za ludzi siedzących na wysokich stołkach. Chcecie się zabijać o kawałek ziemi? To się zabijajcie, ale trzeba mieć do tego nieźle wyprany mózg.

Tyler mówi również – nie dąż do perfekcji, odpuść, pozwól sobie na błędy. Jesteśmy ludźmi, a ludzie nie są perfekcyjni i nigdy nie będą. Ewoluuj, nie staraj się być perfekcyjny, bo to jak studnia bez dna.

Podsumowanie

Oczywiście nie można brać wszystkiego z tego filmu na surowo i wdrażać w swoje życie. Nie chodzi o to, by zostać żulem bez pracy, bez ambicji, który olał system. Wtedy mielibyśmy do czynienia z drugą skrajnością. Chodzi o to by wyluzować. Przestać dążyć do perfekcji. Przestać myśleć kategoriami – „jak kupię te spodnie, to wtedy moje życie wreszcie będzie kompletne i będę szczęśliwy”. Lepiej zainteresować się swoim wnętrzem, znaleźć coś, co nada cel naszemu życiu.

Nie pytaj czego potrzebuje świat. Pytaj co czyni cię pełnym życia i rób to. Ponieważ tym czego świat potrzebuje są ludzie pełni życia.
– Howard Thurman

Szukaj celu tam, gdzie twoje serce zaczyna mocniej bić, gdzie twoje oczy zaczynają się szklić, a na twojej twarzy pojawia się uśmiech. To właśnie na takie rzeczy powinieneś poświęcić swoje życie. Robiąc ciągle to czego nie lubisz, nigdy nie będziesz szczęśliwy.

Budujemy społeczność. Jeśli chcesz być z nami w stałym kontakcie, interesujesz się modą, redpillem etc. – dołącz do naszej grupy na FB.

Artykuł Dlaczego mężczyźni kochają Fight Club? pochodzi z serwisu Męski blog - Relacje DM - blog dla mężczyzn | DAVID-DURDEN.pl.

1. Jesteś w związku czy raczej skupiasz się na wielu relacjach z różnymi kobietami jednocześnie?

Mam dziewczynę od dwóch miesięcy. Wcześniej po prostu skupiałem się na sobie i nie szukałem nikogo na siłę. Myślę, że to zdrowe podejście, bo ostatecznie skończysz z kimś, kto naprawdę odpowiada ci pod wieloma względami. Jeśli związałbym się z pierwszą osobą, która wpadła do mojego życia, prawdopodobnie byłbym jednym z najnieszczęśliwszych ludzi na ziemi.

Warto wymagać od życia i sięgać po to, co się chce. Właściwe w ostatnich latach mocno poprzestawiałem sobie wartości w głowie. To co kiedyś wydawało mi się ważne, teraz jest dla mnie puste i widzę większe profity w innych rzeczach.

A związek uczy i gasi egoizm.

2. Wydajesz się chujem, a tak naprawdę jesteś świetnym gościem. Dlaczego zachodzi taki efekt? 😀

To zależy jak kogo oceniać. Jeśli oceniać kogoś tylko po jego blogu, to możemy dojść do złudnych wniosków. To tak, jakby oceniać DiCaprio na podstawie roli w Wilku z Wall Street i uważać go za ćpuna wciągającego kokainę i rozbijającego co wieczór nowe Ferrari. Ludziom się wydaje, że kogoś znają i mają prawo do oceny, podczas gdy często znajomość tej osoby jest powierzchowna.

A po drugie – nigdy nie możesz sobie dać wejść na głowę. Ja jestem odporny na pierdolenie, ale jak ktoś wchodzi z butami na moją posesję i zaczyna mi chodzić po grządkach, to biorę kamień i walę delikwenta prosto w twarz.

3. Gdzie widzisz siebie za kilka lat?

To zależy. Z jednej strony widzę siebie mieszkającego w Penthousie gdzieś w Nowym Jorku, z kilkoma sportowymi samochodami w garażu, przygotowującego się do odesłania Conora McGregora na emeryturę.

Z drugiej strony, widzę się gdzieś w pięknej chatce w Austriackich Alpach, z kilkoma modelami desek snowboardowych do wyboru, radiem, z którego wciąż leci soundtrack z MTV Snowboarding i skąd blisko do pięknego oświetlonego stoku narciarskiego. Oczywiście nie jestem tam sam, to chyba oczywiste.

Czasami piszę o tych samochodach, podaję przykłady sukcesu jako pięknego domu i milionów na koncie. Niestety ludzie często za bardzo biorą to do siebie i zapominają, że bez najbliższych ludzi i prawdziwego wewnętrznego szczęścia, te wszystkie profity i udogodnienia są niczym. Warto o tym pamiętać.

4. Kiedy ten jutub dejv?

Właściwie wszystko już ogarnąłem. Mam sprzęt, mam już materiał i pozostaje wreszcie dokończyć to co zacząłem. Chciałbym do końca roku coś wrzucić, ale tak jak pisałem – raczej z tematyką bloga YT nie będzie miał wiele wspólnego. Wiem, że miało być już miesiąc temu, ale pozmieniały mi się plany.

5. Czy zarabiasz na blogu?

Tak. Ten rok będzie rekordowy. Zacząłem tu pisać w 2015 roku, ale bardzo nieregularnie. W 2016 wciąż byłem średnio systematyczny. Ten rok to prawdziwy hit i wystrzał bloga w górę. Liczby, które rok temu wydawały mi się duże w porównaniu z tymi teraz, są malutkie i nic nie znaczące.

Rozwój tego bloga to efekt kuli śnieżnej. Podejrzewam, że rok 2017 będzie jeszcze lepszy. Wbrew pozorom dwa lata w internetach to bardzo mało. Mniej więcej tyle potrzeba, żeby zacząć się w sieci liczyć, jeśli robi się to dobrze. Systematyka to podstawa w każdej dziedzinie. Wkrótce miną trzy lata od powstania tego miejsca i podejrzewam, że nigdy nie przestanę już tu pisać. Biegam od 2009 roku. To już 8 lat, ale nie wyobrażam sobie, abym mógł przestać, to po prostu moje życie.

Fakt, że niektóre teksty w jeden dzień czyta kilkadziesiąt tysięcy osób, sprawia, że jestem pod wrażeniem.

7. Co jest dla ciebie najważniejsze w życiu?

Zdecydowanie wolność. Właściwie postacią, na której początkowo się wzorowałem, był Tyler Durden. Nie ma drugiej postaci, która zrobiłaby na mnie aż tak wielkie wrażenie jak on. Cały film Fight Club, to przeciwstawienie się masom społecznym, pokazanie środkowego palca normom i zasadom. Stanie się kimś takim jest cholernie trudne. Bycie kimś takim, to coś pięknego.

Nie widzę siebie na etacie, pracując dla kogoś innego. Ewentualnie chwilowo, jako przystanek do swoich celów. Wolność jest dla mnie najważniejsza. Chodzić spać kiedy chcę, wstawać kiedy chcę. Spotykać się z ludźmi, których lubię, nie musieć widywać tych, których nie lubię. Chodzić swoimi ścieżkami i mówić to, co chcę mówić, nawet, jeśli będzie to jedno „tak”, na przeciw tysiącom „nie”.

8. Dlaczego założyłeś tego bloga?

Po tym jak enty raz widziałem Fight Club otworzyłem Worda i napisałem tekst. Wrzuciłem go na pewien portal i po kilku dniach okazało się, że wyświetlono go ponad 20 tysięcy razy. Komentarze mnie powaliły, bo okazało się, że trafiłem do wielu ludzi. Więc zainstalowałem sobie WP, kupiłem hosting, domenę i zacząłem coś tu pisać. Tak już zostało do dziś.

9. Jaką sentencją kierujesz się w życiu najczęściej?

Za każdym człowiekiem sukcesu, stoi mistrzowski poziom cierpliwości.

10. Jakie cele na rok 2018?

Co do celów, to pewnie napisze o tym więcej we wpisie – „Podsumowanie Roku 2017”, który pojawi się jak zawsze 26 grudnia. Dlatego zapraszam zainteresowanych, kto znajdzie czas między zajadaniem świątecznych smakołyków, do przeczytania.

A tak co mi przychodzi na szybko do głowy. Na pewno zacząć zarabiać większe pieniądze, założyć firmę, wydać dwa e-booki, pojechać na fajne wakacje i prowadzić mniej stresujący tryb życia.

Jeśli chcesz sobie sprawić świąteczny prezent, zapraszam do sklepu z gadżetami. 

Od teraz można zadawać kolejne pytania do kolejnego wpisu z pytaniami, który pojawi się już w nowym roku. Wystarczy skorzystać z pola poniżej. 

[askmeanythingpeople anonymous_name=”Anonymous” success_text=”Twoje pytanie zostało zadane pomyślnie” question_box_title=”Twoje pytanie” placeholder=”Nie zostawiaj informacji osobistych, to anonimowe pytanie.” test_question=”2+2 to?” test_answer=”4″ ask_button_text=”Zapytaj Anonimowo” show_answers=”false”]

Artykuł Pytania do DD cz.1 pochodzi z serwisu Męski blog - Relacje DM - blog dla mężczyzn | DAVID-DURDEN.pl.